Έρωτας

Κι ήρθες σαν το ξημέρωμα, απλά.
Και μύριζες σαν την Άνοιξη.
Και θύμιζες τόσα πολλά
σα γνώριμος από παλιά...

Και ύστερα κατάλαβα
ποιός ήσουν, τι ζητούσες
γιατί τα ήρεμα νερά μου εσύ
ήθελες τώρα να κουνούσες...

Ήσουν ο ήλιος μου, το φως
ήσουν ο έρωτας για μένα ο τυφλός.
Αυτός που όλους μας αλλάζει
και τις καρδιές μας τις πολύπαθες ταράζει!

Κι αναρωτιέμαι τώρα πια
τι έχω εγώ για να σου δώσω?
Τα πιο πολύτιμα αγαθά
κι αν είχα, δεν είν' αρκετά

Το μόνο που μου μένει τώρα
δεν είναι ούτε καν η αγάπη
Απ' την καρδιά μου ότι έχει μείνει
δε φτάνει να προσφέρω κάτι

Το μόνο που μπορώ για σενα
είναι να σε κρατώ κοντά μου
κράτα κι εσύ εμένα μόνο
μη φεύγεις απ' την αγκαλιά μου.

Γιατί χωρίς εσένα ο κόσμος
μου μοιάζει τόσο σκοτεινός
σα να 'ναι κάθε μέρα νύχτα
κι ο ουρανός τόσο μουντός...

Κι εγώ θα σε κρατώ απ' το χέρι
και πλάι σου θα περπατώ
και για να ξαναποσταίνεις πάντα
θα είμ' εκεί να σε κρατώ...