
Αχ! σε βαρέθηκα βρε θάλασσα
που παίρνεις τους καλούς ανθρώπους
που δε με έβγαλες ακόμα πια
σε κείνο το ήρεμο λιμάνι
Ναί σε βαρέθηκα βρε θάλασσα
σε σενα είπα τους καημούς μου
στην άμμο κάθησα και κοίταζα
μ' απάντηση δεν πήρα
Θα πάω τώρα στο βουνό
που αγέρωχο για πάντα στέκει
κι όλοι οι καημοί μου αν το χτυπούν
εκείνο θα τ' αντέχει
Εκείνο ακούει τον πόνο μου
και παίρνει όλα τα δάκρυα
τα δέντρα με σκεπάζουνε
κι οι βράχοι του με κρύβουν
Δε με φοβίζει το βουνό
εκείνο μ' αγαπάει
κλαίει μαζί μου σύγκορμο
μαζί μου αναπνέει
κι ας μην το βρω ακόμα το λιμάνι μου
που μοναχά συ θάλασσα το ξέρεις
μπορεί αν πάω στο βουνό
κι εσύ μια μέρα να υποφέρεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου