Κι όταν μαθεύτηκε το νέο
άπλωσε γύρω συννεφιά
χάθηκε κάθε τι ωραίο
γύρισε κάτω κι η ματιά.
Βροχή μόνο κι απέραντο σκοτάδι
κόσμος πολύς, μα μοναξιά
μας μένει ένα, τελευταίο χάδι
τώρα η γαλήνη σου πλατιά
Αντίο λοιπόν καλέ μου φίλε
εσύ 'χες φώς μες στην καρδιά
όσο για σένα Χάρε, σκύλε
ευχήσου να 'σβηνε η φωτιά...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

βαρυ το ξερω
ΑπάντησηΔιαγραφή