Το τέλος

Μετά από σένα
περιπλανιέμαι συχνά
σαν πεινασμένο σκυλί
σ' αδέσποτους δρόμους
κάτι ψάχνω να βρω
τι όμως, δεν ξέρω...
Γυρίζω τις νύχτες
πίσω το χρόνο
και κάπου εκεί μέσα
εσένα ζητώ
ή μήπως εμένα;
αυτό τ' αγνοώ.
Πονάει η ψυχή μου
που δεν εισ' εδώ
μα όσο κι αν ψάχνω
αδίκως, το ξέρω
δε θα μπορέσω και πάλι
ξανά να σε δώ
κι ανήμπορη πάλι
σέρνομαι
ως το τέλος...